دیدگاه شخصی
کارکنان در هر مرحله از عمر خود نيازمند رفتارهاي متناسبي از سوي سازمان خود در زمینه های مختلف از جمله مدیریت منابع انساني هستند. در سازمانها به نارضایتی ها و کم کارایی های کارکنانی برخورد مي كنيم كه وقتی به کنکاش و بررسی آن می پردازیم به این نتیجه می رسیم که عمده مشکل از تصميمهاي آني و بيپايه مدیران است .
موضوعات استخدام ، جذب ، آموزش و نگهداري از وظايف مدیریت منابع انساني است ومسلما این وظایف باید متناسب با ویژگی های جمعیت شناختی کارکنان باشد .
يكي از مهمترين اين ويژگيها که در اکثر ادارات ما توجهی به ان نمی شود سن كاركنان است.
نیروی کاری که استخدام می شود و در ابتدای کارش شاداب و پرنشاط می باشد یکسری نیاز وخواسته دارد و وقتی هم که در سرازیری میان سالی قرار می گیرد نیاز و خواسته های او نیز تغییر می کند یک مدیریت منابع انسانی قوی و زیرک درسازمان باید رویکرد خود ش را بر این اساس نیز تغییر دهد و همیشه چند قدم جلوتر از زمان کارکنان حرکت کند .
جهت شفاف شدن وضعیت فقط با توجه به سن نیروی انسانی اجازه بدهید موضوعی را به صورت کیس بررسی کنیم .
نیروی استخدامی در سازمان ها عموما کمتر از 30 سال می باشند و غالبا نیز دارای 4 سال سابقه کاری هستند . در این دوره نگهداری کارکنان از طریق آموزش ، فراهم کردن فرصت های شغلی ، به کارگماری در شغل های مربوطه با توجه به الگوی اقتضایی انگیزش ( سازمان بروکراتیک و انسانی و کارکنان با نیازهای تعالی و اولیه )، فراهم اوردن فرصت ها ی شغلی ، بورس های تحصیلی و مزایای خانوادگی می تواند در بهره وری کارکنان و نگهداشت آنها بیشترین تاثیر را بگذارد.
سن 30 تا 40 سالگی که غالبا افراد تا 10 سال سابقه کار دارند و می توانند برای پست های سرپرستی و مدیریت آماده باشند. البته اگر ما در دوره اول خوب اقدام نموده باشیم . و از اولویت های این دوران می باشد .در این دوره کار ی و با این سابقه کاری می بایست فرد قدم در راه ارتقا داشته باشد وگر نه با یک نوع بی انگیزگی و روحیه ضعیف نه تنها نمی تواند در موثریت سازمان تاثیر داشته باشد بلکه در جایی نیز می تواند اثر برعکس داشته باشد .
برای سنین 40 به بالا که افراد دست کم بیش از پانزده سال سابقه دارند اولویت های آنها مزایای بازنشتگی ، مزایای درمانی ، مشوقهای بلند مدت ، توازن کار وزندگی وقدردانی های ویژه اهمیت دار تر می باشد .
لذا می بینیم که رعایت تناسب کاری و رفتاری در بهره وری ونگهداری نیروی انسانی چقدر اهمیت دارد و چقدر در سازمان ما نادیده گرفته می شود . ( اگرچه در آیین نامه 219 شرایط و ... مشخص شده ولی درست اجرا کردن آن مهم است که انجام نمی شود )
: در سازمان افراد داراي 28 سال سابقه هنوز به دورهي مديريت اجرايي فرستاده ميشوند! يا سازمان افراد جواني درپي توازن كار و زندگي هستند! يا سازمانهاي بسياري هستند كه اغلب كاركنان آنها در سن عطش براي فرصتهاي شغلي هستند و به جاي آن بهترين بستهي درماني را دريافت مي دارند! چه هزينه هايي كه صرف آموزش های بي اثر در سنين 40 و بيشتر نميشود!
مدیریت منابع انساني بايد به اثربخشي رويكردهاي نگهداري خود توجه ويژه اي داشته باشند تا هم از سرمايهگذاريهاي بيهوده جلوگيري كنند و هم زمينههاي رضايت و مشاركت كاركنان را فراهم آورند. گزینه ای که امروزه در سازمان ما در حد رضایت کارکنان وجود ندارد.